Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Δευτέρα, 28 Μαΐου 2012

Τα παιδιά του Νίγηρα και η Λαγκάρντ

Μιας και η κ. Λαγκάρντ ενδιαφέρεται περισσότερο για τα παιδιά της Νιγηρίας να δούμε τι και πως παρεμβαίνει η Γαλλία και το ΔΝΤ στη χώρα αυτή:
Πρώτα πρώτα με τα κοιτάσματα ουρανίου του Νίγηρα, που είναι η τρίτη χώρα στον κόσμο, στην παραγωγή της εν λόγω πρώτης ύλης, που το χρησιμοποιούν τα πυρηνικά εργοστάσια της Γαλλίας.


Οι συνθήκες εξόρυξης καταγράφονται ως απάνθρωπες, πράγμα που γνωρίζει πολύ καλά η κυρία Λαγκάρντ, μια και ως υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας, αλλά και παλιότερα ως υπουργός Εμπορίου, ήταν αποδέκτρια ενός πορίσματος, που περιγράφει με τον πιο καυστικό τρόπο (σχετικά με τις αγορές ουρανίου, από τον Νίγηρα), το τι ακριβώς γίνεται εκεί κάτω στη Σαχάρα. Το μέγεθος των οικολογικών κι ανθρωπιστικών εγκλημάτων είναι απερίγραπτο.

Τα ελάχιστα υπόγεια νερά της περιοχής των εξορύξεων, έχουν μολυνθεί ολοκληρωτικά, το έδαφος έχει γεμίσει με σκόνη ουρανίου (από τις επιφανειακές εκσκαφές, χωρίς μέτρα προστασίας), ενώ επίσης ανάλογη τύχη έχουν υποστεί οι εργαζόμενοι και οι κάτοικοι των καταυλισμών (80.000), που έχουν δημιουργηθεί, χάρη των εξορύξεων. Από το 1968 έχουν εξαχθεί από τις ουρανιούχες περιοχές, του Νίγηρα, πάνω από 100.000 τόνους κι έχουν αποφέρει κέρδη στην γαλλική βιομηχανία «Areva» (που εμπορεύεται την πρώτη ύλη των κοιτασμάτων), 14 δισεκατομύρια ευρώ κέρδη ετησίως, ενώ αναλογικά η κυβέρνηση του εν λόγω κράτους, παίρνει ψίχουλα (428 εκατ. ευρώ το χρόνο). Η εταιρία «Αreva» ξοδεύει μόλις 6 εκατομ. το χρόνο (0,05% από τα ετήσια έσοδά της), για υγειονομική και κοινωνική φροντίδα στους ντόπιους, κυρίως για τη περίθαλψη των θυμάτων του AIDS, αλλά και για τον υποσιτισμό των παιδιών ( 1 στα 6 πεθαίνει, τις πρώτες μέρες της γέννησής του).
Ανά καιρούς, έχουν γίνει επανειλημμένες πορείες των ντόπιων, για τη βελτίωση των συνθηκών ζωής, για τις παράξενες ασθένειες που τους μαστίζουν (κι έχουν ως αιτία, τις επιπτώσεις από τις εξορύξεις της επικίνδυνης πρώτης ύλης ), χωρίς όμως να έχουν επιφέρει θετικά αποτελέσματα, στη βελτίωση των συνθηκών της ζωής τους. Το μόνο που έχει γίνει, είναι η δημιουργία μιας ΜΚΟ για τα παιδιά του Νίγηρα, που συμμετέχει η Κρ. Λαγκάρντ, ως πρέσβειρα καλής θελήσεως!

Να να δούμε στη συνέχεια πως παρεμβαίνει το ΔΝΤ στην πολυπληθέστερη και μεγαλύτερη πετρελαιοπαραγωγό χώρα της μαύρης ηπείρου (12η μεγαλύτερη στον κόσμο και η 5η μεγαλύτερη προμηθεύτρια των ΗΠΑ).


Η Νιγηρία, αν και με τα έσοδα από τα πετρέλαια θα μπορούσε να διαθέτει πλούσιες υποδομές, η κυβέρνηση έχει απαξιώσει και εγκαταλείψει τον τομέα της διύλισης. Με συνέπεια να χρειάζεται να εισάγει βενζίνη, και όλα τα υπόλοιπα παράγωγα του πετρελαίου! Για να βοηθηθεί ο πληθυσμός, η μέχρι τώρα πολιτική ήταν να επιδοτούνται οι αγορές καυσίμων.

Στις 29/12/2012, το πρακτορείο Ρόιτερ μετέδωσε πως το ΔΝΤ πιέζει τις αφρικανικές χώρες να διακόψουν τις επιδοτήσεις καυσίμων, διότι συντελούν στην διαφθορά και στο λαθρεμπόριο, αντί να βοηθούν τους φτωχούς λαούς.
Μετά από επίσκεψη της κ. Λαγκάρντ στο Λάγκος, η οποία στήριξε τις πολιτικές απελευθέρωσης της αγοράς, ο Νιγηριανός πρόεδρος, χωρίς καμιά προειδοποίηση, με πρόφαση την πάταξη της κρατικής διαφθοράς κατάργησε τις επιδοτήσεις. Η τιμή της βενζίνης τριπλασιάστηκε μέσα σε ελάχιστες ώρες, συμπαρασύροντας προς τα πάνω και το κόστος σχεδόν των πάντων με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν βίαιες διαδηλώσεις σε ολόκληρη την χώρα και να φρενάρει η οικονομική ζωή. Η κυβέρνηση απάντησε βγάζοντας τον στρατό στους δρόμους για να ''επιβάλει την τάξη''. Ταυτόχρονα, φονταμενταλιστές ισλαμιστές της οργάνωσης Μπόκο Αραμ προχωρούσαν σε μια σειρά από δολοφονικές βομβιστικές επιθέσεις, σπέρνοντας τον θάνατο σε Χριστιανούς, και το χάος στην χώρα.

Λίγες ημέρες αργότερα, ο ειδικός σύμβουλος του Γ.Γ του ΟΗΕ Τζέφερυ Σακς χαρακτήρισε την στάση του προέδρου της Νιγηρίας γενναία και σωστή. Είναι ο ίδιος, που σαν καθηγητής οικονομικών του Χάρβαρντ, είχε συνταγογραφήσει (1990) την θεραπεία σοκ για την Πολωνία, την Ουκρανία, την Ρωσία, και άλλες πρώην κομμουνιστικές χώρες, ανοίγοντας το δρόμο για την λεηλασία των περιουσιακών τους στοιχείων από τις διάφορες πολυεθνικές.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι η Αμερική και το ΔΝΤ πιέζουν μόνο μερικές χώρες να διακόψουν τις επιδοτήσεις καυσίμων, όπως η Νιγηρία, που πουλάει το πετρέλαιο περίπου $1/λ. Ενώ αντίθετα δεν γίνεται παρέμβαση σε Αραβικές πετρελαιοπαραγωγές χώρες πουλάνε στους πολίτες τους πολύ πιο φθηνά. Για παράδειγμα, η βενζίνη κοστίζει 17 σεντς το λίτρο στην Σ. Αραβία, 22 σεντς στο Κουβέιτ, και 89 σεντς στις ΗΠΑ.

Αυτό απλά σημαίνει ότι το ΔΝΤ πιέζει μια από τις πιο φτωχές χώρες του κόσμου, να επιβάλλει έναν μεγάλο φόρο στους πολίτες της, λέγοντας πως έτσι θα καταπολεμηθεί η διαφθορά. Βέβαια, το ΔΝΤ γνωρίζει πολύ καλά πως η διαφθορά στα υψηλά κρατικά κλιμάκια θα παραμείνει ανέπαφη.

Αν η Παγκόσμια Τράπεζα, η Αμερική, και το ΔΝΤ ήθελαν πραγματικά να βοηθήσουν στην εξυγίανση της νιγηριανής οικονομίας, θα πρόσφεραν στήριξη στην κατασκευή και στην επέκταση των διυλιστηρίων της, που αφέθηκαν να καταρρεύσουν, ώστε να μην χρειάζεται να δαπανώνται τεράστια ποσά για την εισαγωγή βενζίνης κλπ.

Συμβαίνει όμως το αντίθετο. Τα βρώμικα συμφέροντα που κέρδιζαν από το σύστημα επιδοτήσεων, τώρα κερδίζουν πιο πολλά από την διατήρηση των εισαγωγών, σαμποτάροντας παράλληλα την κατασκευή διυλιστηρίων, που θα τερμάτιζαν τις παράνομες κερδοφόρες δραστηριότητες τους.

Αντί δηλαδή να βοηθηθούν οι φτωχοί πολίτες, όπως λέει το ΔΝΤ, οδηγούνται σε περαιτέρω εξαθλίωση, με το 90% του λαού της χώρας να ζει με λιγότερα από $2 την ημέρα, σύμφωνα με τον διοικητή της κεντρικής τράπεζας της Νιγηρίας. Σε μια χώρα των 148 εκατομμυρίων, τα 40 περίπου εκατομμύρια είναι άνεργοι.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου